Kętrzyn atrakcje. Zamek krzyżacki, kościół obronny i inne zabytki miasta. Kętrzyn to miasto o ciekawej i długiej przeszłości, leżące w województwie warmińsko-mazurskim. Ulokowane zostało w średniowieczu, na pruskich ziemiach plemienia Bartów, niedaleko Reszla i Rynu. Po zniszczeniach wojennych odbudowane, dziś szczyci się Wilczy Szaniec – zwiedzanie Kwaterę Adolfa Hitlera w Wilczym Szańcu, stanowiącą obiekt muzealny, można zwiedzać przez cały rok, w godzinach od 8:00 do zmroku. W związku z tym, że zachowała się tylko część budowli, a kompleks obejmuje wiele ruin, poruszać się można po kwaterze tylko po wyznaczonych ścieżkach, gdzie Wilczy Szaniec: tego miejsca chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Wilczy Szaniec to kompleks bunkrów i schronów, mieszczących się w Gierłoży na Mazurach. Obiekt ten stanowił w czasie II wojny światowej główną siedzibę Hitlera. To tu odbył się legendarny zamach na przywódcę III Rzeszy. Wilczy Szaniec: Najważniejsze informacje - zwiedzanie, noclegi, cennik. Patrycja Seklecka. 30 stycznia 2023, 9:00 CC BY 2.0 Bunkier Alfreda Jodla. Flickr.com / Adam Jones / CC BY 2.0 Wilczy Szaniec, Gierloz: Läs recensioner av resenärer som du och se professionella bilder på Wilczy Szaniec i Gierloz, Polen på Tripadvisor. Wilczy Szaniec: ochrona i rozbudowa. Wilczy Szaniec był bardzo dobrze chronionym obiektem. Na jego terenie znajdowało się około 30 dział przeciwlotniczych, ciężkie karabiny maszynowe MG34, 4 okopane działa kaliber 7.5 cm oraz obsadzone czołgi Panzer III i Panzer IV. . Wilczy Szaniec – w odległości 9 km od miasta leżą ruiny wojennej kwatery Hitlera. W odległości 9 km od Kętrzyna leżą ruiny wojennej Kwatery Głównej Hitlera ?Wilczy Szaniec?. Wzniesiono ją w lesie w pobliżu wsi Gierłoż w latach 1940-44. Miejsce to wybrano jako bardzo dogodne do kierowania inwazją wojsk niemieckich na Związek Radziecki. Organizacja Todt wzniosła tu ponad 80 obiektów. Miały one zapewnić maksymalne bezpieczeństwo Hitlerowi oraz jego bezpośrednim współpracownikom. Stad przywódca III Rzeszy w latach 1941 ? 44 kierował działaniami wojennymi wojsk niemieckich. Ruiny i pozostałości żelbetonowych bunkrów o ścianach do 8 metrów grubości dają wyobrażenie o potędze tej twierdzy. To tutaj 20 lipca 1944 roku pułkownik Claus von Stauffenberg dokonał nieudanego zamachu na Hitlera. Był 20 lipca 1944 r., kiedy tuż po godz. barakiem, w którym przywódca III Rzeszy radził z wojskowymi, wstrząsnął wybuch. Eksplodowała teczka z ładunkiem, którą chwilę wcześniej wniósł przybyły prosto z Berlina hrabia Stauffenberg, bohater walczący na froncie afrykańskim. Była to najważniejsza faza Operacji Walkiria. Jej celem było doprowadzenie do puczu i przejęcie władzy po zabiciu Hitlera przez oficerów Wehrmachtu. Już następnego dnia po nieudanym zamachu rozstrzelano Stauffenberga, a cztery miesiące po wydarzeniu Fuhrer opuścił mazurską kwaterę. Gdy pod koniec stycznia 1945 roku do pobliskiego Węgorzewa wkroczyła Armia Czerwona, zaczęto wysadzać bunkry Wilczego Szańca. W samym sercu Mazur znajdują się porośnięte lasem ruiny kwatery głównej Adolfa Hiltera. Zamaskowane miasteczko w lesie – 200 budynków: schrony, baraki, 2 lotniska, elektrownia, dworzec kolejowy, urządzenia klimatyzacyjne, wodociągi, ciepłownie, dwie centrale dalekopisowe. W 1944r. mieszkało tu ponad 2000 osób. 20 lipca 1944 roku pułownik hrabia Claus Schenk von Stauffenberg dokonuje tu nieudanego zamachu na Adolfa Hitlera. Fortyfikacje choć wysadzone, zdecydowano się udostępnić turystom już w 1959 r. Dziś hitlerowska kwatera to jeden z obowiązkowych przystanków na Mazurach. Położone w lesie, pokryte mchem budynki, potrafią przenieść w czasie zwiedzających a zwłaszcza miłośnikach militariów. Dla turystów udostępniony jest zrekonstruowany barak narad, schron i mieszkanie sekretarza Fuhrera Martina Bormanna, czy bunkier przywódcy III Rzeszy. Obecnie teren kwatery Hitlera jest zabezpieczony i udostępniony do zwiedzania. Na terenie kwatery znajduje się restauracja, hotel i pole namiotowe. Ceny biletów: ZWIEDZANIE (od godziny do wieczora)Bilet wstępu : 15 plnBilet ulgowy (studenci, uczniowie) : 10 pln Parking:Autokar : 25 plnBus : 15 plnSamochód osobowy : 10 plnMotocykl : 5 plnRower : 2 pln PRZEWODNICY (PL,DE,EN,RU,FR,IT) Język polski:Grupa powyżej 10 osób : 70 plnTuryści indywidualni : 50 pln Język obcy:Grupa powyżej 10 osób : 80 plnTuryści indywidualni : 60 pln Godziny otwarcia:od 8 rano do zapadnięcia zmroku Wilczy Szaniec – Kwatera Główna Hitlera 40-101 Kętrzyn, Gierłoż @ 0048 89 7524294 Telefon: 089 752 44 29 Punkt Informacji Turystycznej i Promocji Miasta Kętrzyn Pl. Piłsudskiego 1, 11-400 Kętrzyn tel/fax (089) 751 47 65 e-mail: it@ Źródło opisu: Źródło zdjęć: Dodane: 2009-01-26 21:27:02 przez Anonim Opis Siedziba główna przywódcy III Rzeszy – kwatera Hitlera w Wilczym Szańcu na Mazurach Las Gierłoż jest pozostałością dawnej puszczy położonej między Kętrzynem, a jeziorem Mamry. W lesie Gierłoż wybudowano w czasie trwania II wojny światowej kompleks około 80 budowli, w tym 7 schronów żelbetonowych ze ścianami grubymi na 8 m i stropami na 10 m oraz 40 schronów lekkich. Pozostałe budowle, to baraki murowane i drewniane. Kwaterę Wolfsschanze wybudowano na obszarze ok. 4 km2. Wokół kwatery znajdowały się trzy koncentryczne strefy obrony. W pierwszej — budynki gospodarcze, schrony, stanowiska ogniowe i obserwacyjne. W drugiej – mieszkania oficerów i budynki służb pomocniczych. W trzeciej, sztabowej, przebywało ścisłe otoczenie Hitlera. W promieniu 10 km od strefy centralnej teren został całkowicie wyludniony. Przez kwaterę przebiegała linia kolejowa Kętrzyn – Węgorzewo ze specjalną bocznicą do Wilczego Szańca (osobisty pociąg Hitlera nosił kryptonim Ameryka), droga Kętrzyn – Parcz (atrakcyjna trasa na Giżycko) oraz niedaleko kwatery lotnisko polowe. Między strefami znajdowały się pola minowe z obu stron ogrodzone splotami drutu kolczastego. Zapora minowa miała całkowitą długość 10 km oraz szerokość 130 – 150 m. Umieszczono w niej ok. 300 tys. min. Szlaban do pierwszej strefy znajdował się przy wjeździe do lasu. Były obok niego budynki gospodarcze i koszary, w których stacjonowali żołnierze ochrony z jednostek SS i pułku Grossdeutschland. Wejścia na teren kwatery były trzy: od strony Kętrzyna, Węgorzewa i lotniska. Strefy druga i trzecia otoczone były drucianymi zasiekami i metalowym płotem będącym pod wysokim napięciem. Wokół umocowano do drzew i zamaskowano sięgające 35 m wysokości wieże obserwacyjne. Tajny raport NKWD z 22 lutego 1945 r. podał, że w centralnym punkcie trzeciej strefy znajdował się największy schron, w którym przebywał Hitler (oznakowany obecnie numerem 13). Od zachodniej strony znajdowała się przybudówka z jednym dużym pomieszczeniem narad. Sala odpraw – zamach na Hitlera w Gierłoży Po przeciwnej stronie korytarza rozmieszczono 6 pokoi z łóżkami i szafami. Z niej prowadziło bezpośrednio przejście do schronu. Na schronie i wokół niego standardowo rozstawiono stanowiska ogniowe. W 1944 r. schron został dodatkowo obudowany i wzmocniony płaszczem z żelbetonu, osiągając wymiary ok. 36 m długości, 16 m szerokości oraz ponad 11 m wysokości. Teren kwatery był dokładnie zamaskowany przed rozpoznaniem z powietrza, zainstalowano sztuczne drzewa i krzewy na wierzchu bunkrów i schronów oraz rozciągnięto nad nimi siatki ze sztucznymi liśćmi, których kolor zmieniano w zależności od pory roku. Drogi wewnętrzne i prowadzące bezpośrednio do schronów oświetlano elektrycznymi lampami z kloszami pomalowanymi na fioletowo co utrudniało rozpoznanie z powietrza. Od 1941 r. kwaterę ciągle rozbudowywano. W lipcu 1944 r, pracowało przy niej niemalże 30 tys. robotników. Po zajęciu Wilczego Szańca przez wojska NKWD w lutym 1945 r. odkryto materiały budowlane. Wśród znalezionych przez Sowietów dokumentów była książka telefoniczna kwatery, mapa z zaznaczonymi miejscami innych kwater wojennych, czy dokumenty organizacji Todt. Po wojnie Sowieci przeprowadzali wśród ruin detonacje – do dziś nie wiadomo, czy w ten sposób badali wytrzymałość żelbetonu, czy też próbowali dostać się do tajnych podziemi. Kwatera funkcjonowała niemal jak samowystarczalne miasteczko. Posiadała sieć energetyczną z własnymi zapasowymi generatorami, sieć ciepłowniczą, wodociągową, kanalizacyjną, teletechniczną oraz oczyszczalnię ścieków. Zwiedzanie Wilczego Szańca, Wolfsschanze Masuren Do dyspozycji zwiedzających na miejscu są przewodnicy, także obcojęzyczni. W północno-zachodniej części parkingu ustawiono tablice informacyjne. Na pierwszej z nich ukazane są polowe ośrodki polityczne i wojskowe najwyższego szczebla Rzeszy, rozmieszczone w rejonie Wielkich Jezior Mazurskich, na drugiej — plan kwatery. W budynku obecnej restauracji i hotelu mieszkali kiedyś członkowie Batalionu Przybocznego Hitlera. W kolejnych budynkach przebywała Służba Bezpieczeństwa Rzeszy. Niedaleko dalej umieszczono pamiątkową tablicę z dwujęzycznym napisem po polsku i niemiecku: W tym miejscu stał barak, w którym 20 lipca 1994 r. Claus Schenk hrabia von Stauffenberg dokonał zamachu na Adolfa Hitlera. Zarówno on jak i wielu innych, którzy stawiali opór dyktaturze hitlerowskiej zapłaciło za to życiem. Idąc do schronu Hitlera można spotkać lokale ochrony, służby bezpieczeństwa i policji kryminalnej, schron przeznaczony dla osób przybywających do kwatery służbowo, a niebędących stałymi jej użytkownikami, barak dla protokolantów – stenografów, sztab służb bezpieczeństwa i ochrony oraz poczta. W zasięgu ośmiu metrów od schronu Hitlera stał garaż na 16 samochodów. Generał H. Grossmann twierdził, iż pod schronem Hitlera znajdowały się podziemia, do których zjeżdżano windą. Niedaleko trasy kolejowej Kętrzyn – Węgorzewo znajduje się potężny, rozsadzony siłą wybuchu schron Hermanna Goeringa, a tuż za schronem można znaleźć jego barak mieszkalny. Na baraku gen. Jodla, szefa Sztabu Dowodzenia Wehrmachtu, widnieje numer 17. Pod numerem 21 – schron łączności, centrala dalekopisowa. Ciekawostką jest fakt, że wiódł spod niego podziemny kabel telefoniczny przez Węgorzewo, Królewiec, a później dnem Bałtyku do Łeby i Berlina. Gdyby został dokończony kanał mazurski, czarterowanymi jachtami motorowymi oraz houseboatami można by przepływać z Mazur do zalewu wiślanego. 24 I 1945 roku na skutek wybuchu ok. 10 ton trotylu schrony zostały zburzone. Teren został oczyszczony z min w 1955 roku. Pierwsi turyści pojawili się tutaj w 1956 roku. Zwiedzający, zachowajcie ostrożność! Wykopy, doły, wystające pręty oraz części wysadzonych obiektów to wciąż niebezpieczeństwo odniesienia urazu. Autorem treści jest Ryszard Karuzo, wybitny regionalista Warmii i Mazur. Wilczy Szaniec – gdzie jest i jak dojechać?Wilczy Szaniec – zwiedzanieJak powstał Wilczy Szaniec?Życie w Wilczym SzańcuZamach na Adolfa Hitlera W leśnych ostępach mazurskich lasów znajduje się doskonale ukryty kompleks obronny. Tajemnicze historie, krwawe rozkazy i zbrodnicze zamiary przez lata wydarzały się w tajnej kwaterze Adolfa Hitlera – Wilczy Szaniec. Dziś można ją zwiedzić i poznać, jak żył niemiecki dyktator. Wilczy Szaniec – gdzie jest i jak dojechać? Wilczy Szaniec to nazwa wybudowanej w 1941 roku kwatery dowodzenia Adolfa Hitlera. Położony jest on przy niewielkiej osadzie o nazwie Gierłoż, znajdującej się w obecnym województwie warmińsko-mazurskim. Jeśli nie posiadacie własnego środka lokomocji, to najprościej dostać się do Wilczego Szańca z Kętrzyna lokalnym autobusem lub taksówką. Odległość dzieląca oba te miejsca to tylko 8-9 km. Jeśli chcielibyście zatrzymać się w Wilczym Szańcu na dłużej, a nie musicie odpoczywać w luksusowych warunkach, to możecie skorzystać z oferty hotelu znajdującego się bezpośrednio wśród obiektów historycznych. Ruiny dawnej kwatery Adolfa Hitlera można zwiedzać przez cały rok bez względu na dzień tygodnia. Pamiętać należy jedynie, że ustanowiono dwa terminy decydujące o godzinach otwarcia: okres letni ( – – od 08:00 do 20:00okres zimowy ( – – od 08:00 do 16:00 Opłata za bilety, jaką należy uiścić, aby zwiedzić Wilczy Szaniec wynosi 15 zł. Pamiętać jednak należy, że jeśli przyjedziecie własnym samochodem konieczne będzie wniesienie opłaty za parking w wysokości 5 zł za samochód osobowy i 2 zł za motocykl. Czas zwiedzania jest indywidualny. Ruiny dawnych bunkrów i baraków znajdują się na terenie leśnym i prowadzą przez nie różne ścieżki edukacyjne. Nam przejście jedną z nich zajęło ok. 1 godziny. Spaceruje się przyjemnie, ale pamiętać należy, że jest to las, więc zalecamy założyć wygodne obuwie. Jak powstał Wilczy Szaniec? Jest rok 1940, armia niemiecka kroczy od jednego zwycięstwa do drugiego. Francja padła, więc oczy dyktatora zwróciły się na wschód. Planował on, że cała akcja podbicia ziem sowieckich potrwa maksymalnie kilka miesięcy do roku. Aby być bliżej i sprawniej dowodzić, rozkazał wybudować swoją główną kwaterę bliżej frontu. Po wnikliwych analizach prowadzonych przez wojskowych i architektów wybór padł na położone w Prusach Wschodnich miasteczko Rastenburg (dziś Kętrzyn). Prace ruszyły pełną parą. Biorąc pod uwagę planowane tempo podboju początkowo budowano tylko murowane baraki. Cały teren z zewnątrz został też zaminowany na odległość 50-200 metrów. Z biegiem czasu, kiedy już było wiadomo, że najpierw siła inwazji osłabła, a potem front się załamał, zaczęto umacniać Wilczy Szaniec. Budowano duże bunkry, które potem wzmacniano. Doszło do tego, że żelbetonowy strop w bunkrze Adolfa Hitlera miał grubość 8 metrów. Dla porównania strop w normalnym bloku wielkopłytowym ma grubość ok. 15 cm. W sumie postawiono ok. 200 budynków, w tym elektrownię, ciepłownię, wodociągi, a nawet dwa lotniska. Budowla z założenia miała być tajna, lecz trudno uwierzyć, że okoliczni mieszkańcy nie wiedzieli co się dzieje. W pobliżu kręcili się żołnierze Wehrmachtu z naszywkami „Główna Kwatera Wodza”. Niemniej nawet z powietrza trudno było określić, gdzie dokładnie rozlokowane są bunkry i baraki. Wszystko pokrywała zwarta ściana lasu, a jej szczelność sprawdzano co jakiś czas z powietrza. A czemu nazwa „Wilczy Szaniec”? Nadał ją osobiście Adolf Hitler. Odnosiła się do jego pseudonimu z czasów I wojny światowej. To wtedy mówiono na niego „Wilk” i tak mu się to spodobało, że przetrwało przez dziesięciolecia. Życie w Wilczym Szańcu Pełna załoga, jaką mógł się poszczycić Wilczy Szaniec, liczyła ponad 2000 osób. Poza żołnierzami w jej skład wchodzili lekarze, fryzjerzy, kucharze czy personel pomocniczy. Dodać też należy osoby, które dokonywały ciągłej rozbudowy kwatery głównej Adolfa Hitlera. Przez pięć lat przewinęło się tam blisko 20 tysięcy pracowników. W większości byli to cudzoziemcy, których następnie kierowano do obozów koncentracyjnych celem eksterminacji. Ważniejsi architekci i majstrowie z pochodzenia Niemcy po maksymalnie półrocznej pracy kierowani byli w inne rejony Rzeszy. Najważniejszymi mieszkańcami Wilczego Szańca byli jednak Adolf Hitler i jego najbliższa świta. Najczęściej w otoczeniu wodza pojawiał się Martin Bormann (szef kancelarii partii nazistowskiej). Trochę rzadziej Heinrich Himmler i Herman Goering. Swój bunkier miał tam również Albert Speer, główny architekt Hitlera, ale i wielki zbrodniarz wojenny. Oczywiście w Wilczym Szańcu nie mogło zabraknąć również najważniejszych dowódców III Rzeszy – Wilhelma Keitel’a oraz Alfreda Jodl’a. Biorąc pod uwagę, że Wilczy Szaniec był kwaterą główną naczelnego wodza III Rzeszy nie zdziwi nikogo fakt, że życie prowadzone w nim toczyło się wokół częstych narad i zebrań sztabu. Adolf Hitler przyjmował tam również swoich sojuszników i prowadził z nimi rokowania. To właśnie z Wilczego Szańca padły rozkazy o całkowitym zniszczeniu naszej stolicy i eksterminacji jej mieszkańców w związku z wybuchem Powstania Warszawskiego czy blokadzie Leningradu i wzięciu jego mieszkańców głodem. I to właśnie ze swojej kwatery głównej w 1942 roku Adolf Hitler wypowiedział słowa: „Pochłoniemy albo usuniemy śmieszne 100 milionów Słowian”. O tych i innych wydarzeniach, które miały miejsce w Wilczym Szańcu możecie przeczytać na znajdujących się w dawnych barakach tablicach informacyjnych. Zamach na Adolfa Hitlera W 1944 roku, kiedy już było widać, że front wschodni skazany jest na porażkę, część wysokich rangą oficerów zawiązała spisek przeciwko Adolfowi Hitlerowi. Zamierzali pozbawić go życia, ale ich plany nie obejmowały całkowitego zakończenia działań wojennych. Pomyśleli o zawarciu sojuszu z państwami zachodnimi i wspólnym ruszeniu na wschód. Okazja do zabicia dyktatora przytrafiła się 20 lipca 1944 roku. Jeden ze spiskowców – płk. Claus von Stauffenberg – został wezwany do kwatery głównej, aby przedstawić nową koncepcję użycia armii rezerwowej na froncie wschodnim. Raczej nie stawiano go w kręgach podejrzeń – rok wcześniej w czasie działań w Tunezji odniósł poważne rany. Poza tym ten bohater wojenny był częściowym inwalidą. Stracił jedno oko, prawą dłoń i dwa palce w lewej, a jego noga była usztywniona. Po dojechaniu na miejsce i odbyciu narady wstępnej u marszałka Wilhelma Keitel’a von Stauffenberg uzbroił jeden z dwóch ładunków wybuchowych, które miał w teczce i poszedł na spotkanie z Adolfem Hitlerem. Niestety, nie wszystko było tak jak obmyślili zamachowcy. Z powodu odwiedzin Mussoliniego spotkanie zostało przyspieszone i przeniesione z bunkra do zwykłego baraku. Zamachowiec postawił teczkę przy dyktatorze i pod pretekstem pilnego telefonu udał się na zewnątrz. Zegar szybko tykał. Jeden z pozostałych w baraku generałów potknął się o teczkę von Stauffenberga i przestawił ją za grubą dębową nogę stołu. W momencie wybuchu to właśnie ona i masywny blat uratowały życie Adolfa Hitlera. Zamachowca i jego kompanów ujęto jeszcze tego samego dnia i stracono. Przemierzając Wilczy Szaniec możecie poznać wiele ciekawych historii nie tylko z okresu II wojny światowej, ale i lat które po niej nastąpiły. Niektóre tajemnice nie zostały odkryte do dziś, ciągle okresowo prowadzi się prace badawcze i sprawdza zasypane i zalane pomieszczenia. Kto wie, czego jeszcze się dowiemy. Jeśli lubicie spacery po polach, górach oraz lasach i odkrywanie różnych ciekawych miejsc, to wyruszcie z nami na poznawanie szlaków pieszych w Polsce i za granicą. Wilczy Szaniec jest położony w mazurskich lasach, nieopodal małego miasteczka Kętrzyń w północnej Polsce, blisko granicy rosyjskiej. Podczas II wojny światowej służył jako kwatera główna dla hitlerowskiej armii. Był to jedyny w swoim rodzaju, prawdziwie ukryty miejski kompleks z barakami, schronami, dwoma lotniskami, zapasem wody, elektrownią, stacją kolejową itp. Wilczy Szaniec był również miejscem gdzie 20 lipca 1944 r. doszło do nieudanej próby zabójstwa Adolfa Hitlera. Szacuje się, że Hitler spędził ponad 800 dni w Wilczym Szańcu, gdzie podjęto wiele oburzających decyzji, takich jak budowa obozów koncentracyjnych. Do zburzenia kompleksu doszło w styczniu 1945 roku, a dziś ruiny Wilczego Szańca są dostępne dla zwiedzających. W związku z tym mamy do zaoferowania niezapomnianą jednodniową wycieczkę z Warszawy, podczas której możesz zobaczyć to wyjątkowe na Wilczy Szaniec to całodniowa wyprawa pociągiem ekspresowym. Zostaniesz odebrany ze swojego hotelu o poranku, aby dotrzeć koleją do Olsztyna. Zapewniamy transport z hotelu do stacji kolejowej i bilety kolejowe. W Olsztynie nasz lokalny przewodnik będzie czekał na peronie z małą tabliczką z Twoim imieniem i zabierze Cię na prywatną wycieczkę na Wilczy Szaniec. Po zwiedzaniu odprowadzi Cię na stację kolejową w Olsztynie, skąd dostaniesz się pociągiem do Warszawy. Wieczorem w stolicy zapewniamy transport ze stacji kolejowej do Twojego hotelu. Nasza wycieczka obejmuje wszystkie dojazdy, bilety kolejowe, bilety wstępu na Wilczy Szaniec, prywatny transport i usługi prywatnego anglojęzycznego przewodnika z Olsztyna na Wilczy Szaniec i z powrotem do Olsztyna. Cennik: 1050PLN /os. (1 osoba) 650PLN/os. (2 osoby) 520PLN/os. (3 osoby) 450PLN/os.(4 osoby i więcej)

wilczy szaniec zwiedzanie opinie